من خیلی بی ادب هستم و هرکس که مرا دیده ، در نگاه اول که هیچ ، اما در نگاه دوم (که تنها 5 ثانیه با نگاه اولش فاصله دارد ) می فهمد که بیشعوری و شئونات اسلامی رعایت نشده ، در من عضوی جداناپذیر است که من هم شدیدا از آن لذت می برم. اصلا یک چیزهایی به ذهن من خطور می کند که شاید به ذهن شماهم خطور کند اما من به زبان می اورمش ، تِر می زنم به پرده های عفتی که دوستان کشیده اند. از بس ناهنجاری در من نهادینه شده است که اگر بی منظور حرفی را هم بزنم ، حداقل سه چهار لگد و مشت از اطرافیانم می خورم که چیز ارزنده ای هم نیست ، اما من لذت می برم چون می فهمم انقدر نکته اش ظریف بوده که آ

همه سال جدید را به خوبی و خیر و برکت آغاز میکنند اما من میخواهم برایتان بگویم که در سال جدید چه بر سر زندگی هر چند تخمی ام امده است. همانطور که بر شما واضح و مبرهن است( و اگر نیست به تخمم) من از قبل از سال به سربازی رفته ام یعنی من را برده اند و من بارها سعی در فرار داشته ام اما لعنت به سیم خار دار ، لعنت به دیوار بلند و لعنت به چاقی که اجازه ی فرار را نمیدهد. این روز ها که شما در کنار خانواده و یا پشت لپ.تاپ.و یا حتی در فضای اکنده از خوشی روزگار میگذرانید ، من در یک بیابان ذلیل شده در صف طویل شاشدونی در انتظار یک چشمه مستراح هستم تا مثانه ی در حال پاششم را تخلیه

من آرزوهای زیادی داشته ام که همه را باد با خود برد ، اما از آنجایی که سختی ها بسیار سنگین اند ، باد آنهارا گذاشت و گفت : کون لقت ، خودت ببرشان. من از امروز تصمیم گرفتم که زندگی به هیچ ورم نباشد، نه این ورم و نه آن ورم ، نه ورِ وسطم . من تصمیم گرفته ام با دنیا یک بَتِل راه بی اندازم و با چند صد بربر و دو صد بالون یک اتک بزنم و در اخر خودم کینگ شوم و برم سه ستاره از دنیا بگیرم. الان در پیش خودتان می گویید این رجب عجب کلش آف کلین بازه قهاری است. اما امان از بی خردی. شما نمی دانید و روحتان هم خبر ندارد که من اصلا وقتم را با این چیزها نمی گذرانم و فقط از بس اطرافیانم ا

هرکس در زندگی اش همیشه به یک دو راهی رسیده است اما باید بگویم گه من در زندگی ام همیشه به دو راهی خورده ام. یعنی اصلا من یک دوراهی هستم که دست وپا در اورده و بعد به مسیر تبدیل شده است. اما درمورد انتخاب باید بگویم که بلا شک همیشه در این دوراهی ها ، راه غلط را انتخاب کرده ام. نه اینکه به قول آغام آلپاچینو راه درست همیشه سخت بوده است ، نهههه. بخاطر اینکه راه غلط را دوست داشتم ، همیشه انتخاب های غلطم شیرین ترین انتخاب های من بوده اند. الان پیش خودتان می گویید این کسمغز چه می گوید ؟ وات د فاز ؟ و دوست دارید صفحه را ببندید که من هم به شما حق می دهم. درهمین حین که دار

آهنگ ستاره ی سهیل مرجان فرساد در حال پخش است و من را به حال خرابی فرو برده است. یعنی چشمانم را ببندم خودم را در یک عصر پاییزی در ولیعصر میبینم که لا مروت صدای ساز دهنی یک بکگراند خاص به قضیه می دهد.حالم را نمیتوانم نسبت به یکسری فضاها توضیح دهم ، اما نمی دانید چه حالی میشوم. دلم میخواهد یک روز بیاید که فارغ از هر غمی به مدت چند ساعت بتوانم با یک نفر که دوستم دارد و من دوستش دارم دست در دست در ولیعصر قدم یزنم و صحبت های مسخره بکنم. الان همه میگویید که خیلی رویایی ست و مسخره ، من هم قبول دارم . اما من چیزهای رویایی ، مسخره و بی اهمیت را خیلی علاقه مند می باشم.